در صفحهء 40 مجلّد دوم اين نسخه در سماعات جزء دوم ، تاريخ 457 مشاهده مىشود ، بنابرين مىتوان گفت كه نسخهء مزبور يكى از نسخه‌هاى اصيلى است كه از روايات ابن اسحاق بدست ما رسيده است . سند نسخهء مزبور ازين قرار است : شيخ ابو الحسين احمد بن محمد بن نقّور البزّاز از ابو طاهر محمّد بن عبد الرّحمن المخلص از ابى الحسين رضوان بن احمد از ابو عمر احمد بن عبد الجبّار العطاردى از يونس بن بكير از ابن اسحاق . سلسلهء سند فوق عينا همانست كه در فهرست ابن خير [ 1 ] و أسد الغابهء ابن أثير [ 2 ] آمده است و بنابرين مىتوان گفت كه نسخهء قرويّين نسخه‌اى از همان كتابى است كه ابن خير و ابن اثير استماع و ذكر كرده‌اند . مجموعهء فوق را چنان كه قبلا هم اشاره كرده‌ايم ( ص كب تعليقهء 7 ) پروفسور حميد اللّه به انضمام دو قطعهء باقى مانده از مغازى محمّد بن سلمه به طبع رسانيده و أخبار آن را با سيرهء ابن هشام طبع و وستنفلد مقابله و تطبيق كرده است [ 3 ] . بسيارى از روايات ابن اسحاق را نويسندگان و علماى تاريخ و حديث از طريق يونس بن بكير نقل كرده‌اند ، چون عدّهء رواياتى كه از طريق يونس نقل شده نسبت به رواياتى كه از بيشتر راويان ابن اسحاق به جاى مانده فزونى دارد مىتوان روايت يونس را در برابر روايات ديگر قرار داد و آنها را با يك ديگر مقايسه و تفاوت آنها را مشخّص كرد . منابع ذيل را مىتوان به عنوان نمونه ذكر كرد :

--> [ ( 1 - ) ] فهرست ابن خير ص 232 . [ ( 2 - ) ] أسد الغابه ، ج 1 ص 11 . [ ( 3 - ) ] سيرة ابن اسحاق المسماة بكتاب المبتدا و المبعث و المغازى ، تأليف محمد بن اسحاق بن يسار ، تحقيق و تعليق محمد حميد اللّه ، رباط ، 1396 .